اگر بهتون بگن یک فرشته نقاشی کنین چی می کشین؟

یک نقاش سبک رئالیسم میگه )) : من هیچ وقت نمی تونم یک فرشته نقاشی کنم چون تا به حال هرگز فرشته ای رو از نزدیک ندیدم. . . ))

کوچیکتر که بودم همیشه از زنگ ودرس نقاشی فراری بودم!

معلممون همیشه از ما می خواست که یک فرشته نقاشی کنیم!

این کار واسه من سخت ترین کار دنیابود!

با خودم می گفتم : ((من که تاحالا فرشته ندیدم،

چطوری یک فرشته بکشم؟

اصلا فرشته ها چه شکلی هستن؟

شاید یک دختر زیبا با بال های سفید،شاید. . . ))

اون روز هم مثل همیشه معلم وارد کلاس شد ورسیده ونرسیده!! گفت:بچه ها مداداتون رو بردارین ویک فرشته ی خوشگل بکشین!

با خودم گفتم وای!!

اخه من که تا حالا فرشته ندیدم،چجوری یک فرشته ی خوشگل بکشم؟اصلا مگه فرشته ی زشت هم دارین؟مگه. . . . ؟؟

هم شروع کردن به جزمن!

چی باید می کشیدم؟؟؟

تو همین فکرا بودم که یکدفعه چشمم به نقاشی بغل دستیم افتاد،

اینا چیه؟؟؟

یک صفحه پر از قلب های قرمز ونقطه های رنگی شبیه بارون. . . !!!

((اینا چیه کشیدی؟))

این سوال رو معلم از مریم پرسید واون با تعجب گفت:

خب معلومه!

فرشته اند دیگه!!

معلم لبخند زد ورفت.

دیگه مطمئن شدم که فرشته ها همون شکلین! شروع به کشیدن کردم.

آخر ساعت معلم پشت میزش رفت وگفت:

بچه ها!

بهترین نقاشی رومریم کشید،فرشته ها همون قلبای مهربونی هستن که اطراف ما هستن،قلبای پاک وساده وزیبا که موهبت خداوند. . . .

اون رو مریم 9 ساله درس بزرگی به ما داد،حالا که بزرگ شدم

 خوب میدونم که بر عکس عقیده ی نقاش سبک رئالیسم برای کشیدن یک فرشته نیازس به دیدن اون نیست،ما می تونیم با کمی تاَمل هزاران فرشته رو نقاشی کنیم،

هزاران قلب زیبا وبا محبت. . . . .

هزاران فرشته به همین زیبایی. . . .